Ameland als vakantiebestemming
Graag reis ik, samen met Elena, ver over landsgrenzen om de mooiste uithoeken van de wereld te ontdekken. Wie had gedacht dat we het zo naar onze zin zouden hebben op Ameland… Wat een prachtig eiland! Je gaat naar Ameland als je, net als wij, niet houdt van overlopen, toeristische plekjes, maar eerder van gematigde drukte in een autoluwe omgeving. We genieten op Ameland van de Waddenzee, de speeltuinen in de mooie bossen, de fietstochten met Elena achterop, de knusse dorpjes en het zomerse buitenleven.

Op Ameland is een bepaalde eigenheid voelbaar; dat zou kunnen komen doordat de Amelanders vanwege de  geïsoleerde ligging van het eiland altijd hun eigen cultuur hebben weten te bewaren. Het zeeklimaat is voelbaar en in combinatie met de kindvriendelijke hoogtepunten waarover je in dit artikel meer kunt lezen, is Ameland een toffe bestemming wanneer je met kinderen reist. Bedenk van tevoren hoe je je op Ameland wilt verplaatsen. Auto rijden is toegestaan op het eiland, echter bevalt het elektrisch fietsen ons erg goed en we hebben de auto geen seconde gemist.

Vervoer naar Ameland: De veerboot naar Ameland vertrekt vanuit Holwerd en doet er 50 minuten over om het eiland te bereiken. Klik hier voor de actuele afvaarten en lees hier alles over het parkeren van je auto in Holwerd.
Vervoer op het eiland: Je kunt (elektrische) fietsen huren bij Fietsverhuur Kiewiet, gelegen bij de aankomstplek van de veerboten. Je bagage wordt meegenomen en later naar je accommodatie gebracht.

Alarmnummers
* Algemeen alarmnummer: 112

Adres accommodatie (De Vlindertuin)
Polderweg 2
9163 JM Nes
+31 519 720 200

Ons verblijf – De Vlindertuin:
De Vlindertuin kopt hun website met ‘kleinschalig, gemoedelijk en groen’. En zo is het precies. Elena en ik genieten hier van de knusheid, gezelligheid en de mooie gesprekken met de eigenaresse. Waar Elena blij wordt van de speeltuin in het midden van het terrein, de kasten vol speelgoed en andere kinderen in de accommodatie, haal ik mijn hart op in de groente- en fruittuin en word ik blij van de tips van de Vlindertuin over hoe je duurzaam op vakantie gaat. De vakantiewoningen liggen aan de rand van het dorpje Nes en te voet bereik je makkelijk winkeltjes, horecagelegenheden en de veerhaven. Aanrader!

De veerboot komt aan in Nes, dus hier ontmoeten we direct het bekendste dorpje van de vier op Ameland. Ameland kent vier knusse plekjes om op je gemak doorheen te slenteren. Wandelen, fietsen, terrassen, net wat jouw voorkeur heeft. De oude commandeurswoningen, woningen van mannen die werkten in de zeevaart, doen pittoresk aan en we komen de gezellige winkelstraat niet door zonder een stop te maken bij ijssalon ‘Puur’. De oude kerktoren die je eigenlijk vanaf ieder punt in het dorpje zo’n beetje kunt zien, is gebouwd in 1723.

Deze toren diende vroeger als landmark voor de zeevaart. Volgens locals staat het mooiste commandeurshuisje in de Rixt van Doniastraat, te herkennen aan de dubbele rij uitstekende steentjes in de voorgevel, die stamt uit 1625. Behalve een gezellige attractie is Nes ook een fijne uitvalsbasis voor je vakantie omdat je de meeste faciliteiten hier vindt, fietsverhuur ‘Kiewiet’ zich praktisch naast de veerboot bevindt en trips vaak vanuit diezelfde haven vertrekken.

Het grootste dorpje van het eiland: Hollum. Met 1250 inwoners nog steeds erg bescheiden natuurlijk, maar geroemd om haar schoonheid. Die schoonheid is terug te zien in de prachtige natuurgebieden die Hollum omringen, maar ook in de smalle straatjes, monumentale commandeurswoningen en het dorp herbergt het oudste huisje van het eiland. Het huisje uit 1516 bevindt zich in de Johannes Bakkerstraat op nummer 6. Wij kunnen helaas alleen nummer 5 en 7 vinden en ik vraag me af of we het juiste huisje hebben gevonden en gefotografeerd. Wat we zeker wel kunnen vinden is de trots van Ameland en dat is de enige vuurtoren van het eiland. Locals fluisteren dat ‘men’ het over eens is dat vuurtoren ‘Bornrif’ de mooiste is van alle waddeneilanden. Aan jou om te oordelen. Deze plek op het westpuntje van Ameland telt slechts 20 winkeltjes, een aantal kroegen, restaurants en een kunstgalerie. De lancering van de paardenreddingboot blijkt een happening te zijn die meer dan de moeite waard is om bij te wonen; hiervoor waren wij helaas niet op het goede moment in Hollum.

Wist je dat er pas sinds de eerste helft van de 18e eeuw sprake is van permanente bewoning op het oostelijk deel van Ameland? Zo ook in Buren. Hiermee is het mini dorpje het jongste op het eiland. Een eeuw later wonen er slechts 150 mensen in Buren en zo groeit dat aantal gestaag naar ongeveer 750 nu. Alleen Ballum is nog kleiner. Dorpelingen leefden vroeger van het jutten, het op strand zoeken naar aangespoelde spullen, de landbouw en visserij. Nu is het toerisme de belangrijkste bron van inkomen. Het zandstrand van Buren heeft een uitstekende reputatie die ze wat mij betreft waarmaakt. Prachtig! Elena en ik vermaken ons met een ouderwets potje tikkertje en eindigen natuurlijk met natte voeten nadat we het water ‘even’ wilden voelen. Een andere reden om langer in Buren te blijven dan wat wij deden, is een bezoek aan het Landbouw- en Juttersmuseum Swartwoude. Hier kun je oude werktuigen en strandvondsten bekijken. En daarna? Daarna kies je een van de charmante terrassen of restaurantjes om de sfeer van Buren nog een keertje in je op te nemen. Enjoy!

Hoi kleintje! De bestuurlijke top van Ameland is gehuisvest in Ballum en tegelijkertijd telt deze fraaie mini slechts 350 inwoners. Even een stukje geschiedenis: In de 15e eeuw was Ballum de woonplaats van de Cammingha’s, de vroegere vrijheren, oftewel barons, van Ameland. Tot 1829 stond er een slot in Ballum, maar daar is weinig van bewaard gebleven. Kenmerkend voor het aangezicht van Ballum is de Camminghastraat welke aan beide zijden begroeid is met bomen. En misschien zie je de overeenkomst met Nes? Ballum heeft tevens een vrijstaande toren! Bovendien ligt Ballum aan de westkant van het eiland en daarmee dichtbij Ameland Airport Ballum. Een parachutesprong of rondvlucht boven Ameland behoort opeens tot de mogelijkheden. Durf je?

Nes is onze thuishaven deze trip en dat blijkt om meerdere redenen een goede keuze te zijn. Dat is in ieder geval zo omdat het strand van Nes, met een lengte van 27 kilometer, een gezellige drukte kent. Wij verblijven een week op Ameland in de zomervakantie en treffen hier voldoende leven op het strand, maar het is ver van overlopen. Heerlijk. Net als de stranden van Hollum en Buren, is ook het strand van Nes gecertificeerd met de Blauwe Vlag. Oftewel, het strand is schoon en veilig. En bovendien zijn er in de zomer strandwachten aanwezig. We wagen een paar keer een duik omdat het water net niet te koud is. Spelen in het zand, een lekker briesje en prachtige uitzichten op de Noordzee, kleuren onze lange ochtend op Nes strand in. Er zijn verschillende strandpaviljoens aanwezig voor wat te eten of te drinken, maar hiervoor hebben wij het te druk tijdens deze zonnige ochtend op Ameland :).

Zwembad De Schalken is het enige openbare openluchtzwembad op Ameland en daarmee een heuse ‘to do’ op ons lijstje. Begin, voordat je hier naar toe gaat, met het checken van de openingstijden via deze link. Wij fietsen hier in de ochtend naar toe om er vervolgens achter te komen dat het bad tot 12.00 uur gereserveerd is voor baantjes trekkers. In de middag doen we een nieuwe poging en blijkt het zwembad een schot in de roos te zijn voor Elena. De verschillende baden, waaronder een peuterbad en een zwembad met glijbaan, worden verwarmd tot 25 graden, dus net een ander gevoel dan in de Noordzee ;). Omdat zwembad De Schalken onderdeel is van Camping Roosduinen is het een drukke bedoeling, maar voor ons niet storend. Elena is niet weg te slaan bij de duikplank en korte momentjes blazen we bij op het grote grasveld dat erlangs ligt. Bij binnenkomst krijg je een dagkaart, dus kun je, op de juiste tijdstippen, in en uit lopen. Enjoy!

Tussen Nes en Buren ligt recreatiegebied De Vleijen. Het gebied is bijna 2 hectare groot en bestaat uit speel- en ligweiden, vis- en kanovijvers. Wij vermaken ons goed op het speeleiland met een kasteel, kabelbaan en glijbanen. Het vlot dat je zelf vooruit trekt, op de vijver bij het kasteel, vindt Elena oneindig interessant. Dit deel van De Vleijen vind je aan de achterkant van Natuurcentrum Ameland. Je kunt binnen informeren naar de precieze locatie als je er niet uitkomt, het is nog net geen 5 minuten lopen. De Vleijen ligt overigens prachtig en het is echt een aanrader om in dit mooie stukje groen tijd door te brengen met je kind.

In Natuurcentrum Ameland vind je tentoonstellingen, animaties en diverse aquaria. Het eiland heeft het tot hun missie gemaakt bezoekers op spectaculaire wijze op reis te laten gaan door de Amelander natuur. Omdat wij geen plekken bezoeken waar je dieren in kooien of aquaria vindt, slaan we dat deel over. Van andere ouders hoor ik dat hun kinderen veel hebben geleerd en enthousiast zijn over verschillende onderdelen. Het blotevoetenpad is echter een los onderdeel van het Natuurcentrum en daar gaan we samen op avontuur. Hoe tof is dit! Schoenen uit, sokken uit en dan met je tenen door het zand, water, schors en over stenen en bladeren. We besteden er ongeveer een uur en dat is precies lang genoeg.

Later proberen we ook het paddenpad nog te lopen, maar daar kom ik niet uit. Mijn navigatie skills laten te wensen over en moet door een ongeduldige Elena in mijn rechterhand deze tip laten schieten. Wat ik van anderen hoor is dat de route door het bos gaat, dat je van alles over de natuur en het leven op en rond Ameland leert en dat je onderweg volop padden tegenkomt. Andere highlights zijn een groot meer waar je langs komt en toffe picknickplekken. Zo hebben we een reden om nog eens terug te komen, zullen we maar zeggen. Je kunt overigens bij het Natuurcentrum een rolstoel vragen die speciaal bedoeld is voor het paddenpad, indien nodig.

Wat een aanrader als je met kinderen op Ameland bent: De Robbenboot! Elena en ik vermaken ons uitstekend op de weg naar de zeerobben toe; we verkennen de boot, we genieten van een kopje thee met een lekker taartje beneden in de prachtige salon en van de relaxte sfeer op het water dat glinstert door de zon. Vanuit Nes varen we de Waddenzee op en onderweg hoor je meer uitleg over de omgeving, het schip en de dieren. Je kunt deze tocht combineren met mini-wadlopen op de schelpenbank, tenminste als het weer dat toelaat. Bij ons is dat niet het geval, jammer! Als de zeerobben dan eindelijk in beeld komen, zo in het wild op gepaste afstand, voelt dat toch een beetje magisch. Neem zeker een verrekijker mee en geniet. Op weg terug naar Nes, speelt Elena ruim drie kwartier beneden in de speelzaal. Top! Ik kan me voorstellen dat dit uitje van ongeveer 2 uur vooral zo lekker valt als het goed weer is, dus check, voordat je hier online boekt, de voorspellingen.

Het bezoek aan vakantiepark Klein Vaarwater is een groot succes tijdens onze vakantie op Ameland; een niet te missen attractie met kleine kinderen. Zeker niet op een regenachtige dag. Elena is zowel uit de binnenspeeltuin als uit het overdekte zwembad niet weg te slaan. Niet per se mijn favoriete plekken, maar zij geniet voor ons tweeën ;). Mijns inziens is Elena (nu 3,5 jaar) net te groot voor het peutergedeelte in de binnenspeeltuin en te klein voor de andere delen. Wanneer ze vriendinnen maakt, is dat probleem ook opgelost en wordt ze al snel op sleeptouw genomen door de ‘grote’ meiden. Na de lunch verplaatsen we ons 10 meter verder, naar het zwembad. Dit vindt ze zo mogelijk nog leuker… De glijbaan, het peuterbad, het diepere bad, deze waterrat is blij! Als je inderdaad besluit om op een minder zonnige dag naar Klein Vaarwater te gaan, wees dan voorbereid op de bekende vakantiedrukte. Geen reden om niet te gaan overigens, let’s go!

Om stipt 10.00 uur staan Elena en ik met open mond, buiken leunend tegen de rood-witte zuurstok, onderaan de vuurtoren van Ameland naar boven te staren. We zijn de allereerste bezoekers, trotseren samen 15 verdiepingen en daarmee maar liefst 236 treden. Elena wil absoluut geen hulp bij de beklimming en omdat we op de weg naar boven nog alleen in de vuurtoren zijn, nemen we alle tijd. Op verschillende verdiepingen leer en lees je over de lange periode, van 1881 tot 2004, dat de vuurtoren in gebruik was. En dan… het uitzicht. Wauw! Hiervoor wil je wel een tochtje naar boven wagen, dat garandeer ik je. Tijdens de afdaling van het 55 meter hoge gietijzeren Amelandse icoon, ontdekt Elena de poppen die voormalige vuurtorenwachters uitbeelden en dan gaat het even mis. Ze is doodsbang. Op de terugweg pik ik om die reden wat minder achtergrondinformatie mee, maar ben alsnog blij dat we dit samen hebben gedaan. Het meest memorabele souvenir scoor je overigens hier, in het mini-winkeltje, beneden.

Wij rollen vanuit de vuurtoren door naar de eendenvijver in het Hollumerbos. Rondom deze vijver vind je een paar speeltoestellen en, in ons geval, welkome picknickbankjes in de zon. Er is een speeltuinroute in dit heerlijke bos, maar zoals je inmiddels misschien wel hebt begrepen, is navigeren niet een van mijn kwaliteiten. Het fietsen door het bos is op zich al een ervaring en een gezellige buitenactiviteit die ons meerdere prachtige natuurplaatjes laat zien. Enigszins wonderlijk is het dat we ‘zomaar’ bij de tweede stop arriveren, namelijk een van de houten speeltuinen met een eigen eilandverhaal. Top! We sluiten af nadat we het kabouterdorp hebben gezien. Lees hier hoe dit dorp begon als een grap van een bewoner van het eiland en hoe dit uitgroeide tot een heus dorp dat werkt als een magneet voor kinderen. Elena vermaakt zich meer dan prima en ik raad je aan, op je eigen tempo, dit stukje natuur te ontdekken op Ameland.

Bedankt Ameland, until we meet again!